خطبه اول

اعوذبالله بالله السمیع العلیم من الشیطان الرجیم بسم اللّه الرحمن الرحیمالْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی هَدَانَا لِهَذَا وَمَا کنَّا لِنَهْتَدِی لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللّه[1]؛ ثم الصلاة و السلام علی سَیِّدِنَا وَ نَبِیِّنَا أَبِی الْقَاسِمِ مُحَمَّدٍ وَ عَلی آله الأطیَبینَ الأطهَرین لاسیُّما بقیة‌اللّه فی الارضین.

اعوذ باللّه السمیع العلیم من الشیطان الرجیم بسم اللّه الرحمن الرحیم«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ»[2]عِبادَالله اُوصیَکُم وَ نَفسیِ بِتَقوَی اللّه وَ مُلازِمَة اَمرِه وَ مُجانِبَة نَهیِه وَ تَجَهَّزوا رَحِمَکم اللّه، فَقَد نُودِیَ فیکُم بِالرَّحیل وَ تَزَوَّدوا فَإِنَّ خَیرَ الزّاد التقوی.

توصیه به تقوا

همه‏ی شما برادران و خواهران گرامی و خودم را به پارسائی، اجتناب از گناه، تهذیب نفس، شُکر و ذِکر خداوند در همه‏ی حالات سفارش و دعوت می‌کنم؛ امیدواریم خداوند به برکت اولیاء و مقرّبانِ درگاهِ خودش، به همه‏ی ما توفیقِ بندگیِ خالصانه، پارسایی در این دنیا و احتراز از گناه، عنایت بفرماید.

مرور مباحث گذشته در خصوص نماز

همان‌طور که قبلاً در خصوص نماز بیان شد، قوام نماز به یاد خداست و فلسفه‏ی اصلی این عبادت بزرگ الهی یاد خدا و توجّه به اوست؛ در آیات قرآن که «ذکر الله» آمده است، مصداق بارز آن معمولاً نماز است؛ البته مصادیق دیگری هم دارد که قبلاً گفته شده است.

موانع ذکر و یاد خدا و اموری که ما را از یاد خداوند باز می‏دارد نیز با استفاده از قرآن بیان شد؛ آنچه مهم است، این است که بدانیم، اگر تعلّقات دنیوی مانند مال، فرزند، تجارت، بیع، کسب‌وکار و ... درست مورد بهره‌برداری قرار نگیرد و در مسیر الهی نباشد، مانع یاد خداوند می‏شود.

خطبه‏ی شریفه 222 نهج‌البلاغه

به مناسبت مسئله‏ی ذکر الله و اینکه خود نماز «ذکر الله» است، بخشی از خطبه‏ی بسیار زیبا و پرمحتوای نهج‌البلاغه‌ی حضرت امیرالمؤمنینعلیه‏السلام را که درباره‏ی «ذکر الله» است را، می‏خوانم. شماره‏ی این خطبه‏ی شریفه در نهج‌البلاغه‌ها بین 213 یا 222 یا 220 متفاوت است. حضرت زمانی که آیه‏ی شریفه‏ی

«يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ ﴿٣٦﴾رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ»[3] را تلاوت فرمودند این خطبه را قرائت فرمودند.

مردان بزرگ الهی

بنابر آیه‏‏ی شریفه، مردان بزرگ و الهی، کسانی هستند که مشغولیت‏های دنیوی، آنها را از یاد خدا و اقامه‏ی نماز باز نمی‏دارد. اگر بخواهیم ببینیم از مردان خدا و رجالی که خداوند از آنها با عظمت یاد می‏کند، هستیم یا نیستیم، باید ببینیم خصوصیات مردان بزرگ، در ما هست یا خیر؛ به بیان دقیق‏تر باید ببینیم آیا مشغولیت‏های دنیوی

1.      ما را از ذکر و یاد خدا و اقامه‏ی نماز باز می‏دارد یا خیر؟

2.      مانع حضور ما در نماز جمعه و جماعت می‏شود یا خیر؟

3.      مانع از عمل به وظائفمان می‏شود یا خیر؟

بنابراین اگر بخواهیم از مردان و انسان‏های نمونه‏ای که خداوند از آنها تجلیل می‏فرماید، باشیم، باید سعی کنیم دنیا و متعلّقاتش ما را از یاد خدا و اقامه‏ی نماز باز ندارد.

اقامه‏ی‏ نماز، مهم‌ترین مظهر یاد خداوند

یاد خداوند مظاهر بسیاری دارد ولی آوردن «اقامه‏ی نماز» بعد از «یاد خدا» در این آیه‏ی شریفه، نشان می‏دهد که «اقامه‏ی نماز» مهم‌ترین مظهر یاد خداوند است؛ اقامه‏ی نماز، یعنی نماز را با همه‏ی شرایط مانند جماعت بودن و ... به پا داشتن؛

حضرت امیرالمؤمنینعلیه‏السلام وقتی این آیه را تلاوت می‏فرمودند، خطبه‏ای در خصوص «ذکر الله» ایراد فرمودند که برخی از فقرات آن را می‏خوانم.

متن و ترجمه خطبه

«اِنَّ اللّهَ سُبحانَهُ وَ تَعالى جَعَلَ الذِّكرَ جِلاءً لِلْقُلُوبِ، تَسمَعُ بِهِ بَعدَ الوَقرَةِ، وَ تُبصِرُ بِهِ بَعدَ العَشوَةِ، وَ تَنقادُ بِهِ بَعدَ المُعانَدَةِ وَ ما بَرِحَ لِلّهِ ـ عَزَّت آلاؤُهُ ـ فِى البُرهَةِ بَعدَ البُرهَةِ وَ فى اَزمانِ الفَتَراتِ عِبادٌ ناجاهُم فى فِكرِهِم، وَ كَلَّمَهُم فى ذاتِ عُقُولِهِم، فَاستَصبَحُوا بِنُورِ يَقَظَة فِى الاَبصارِ وَ الاَسماع فَاستَصبَحُوا بِنُورِ يَقَظَة فِى الاَبصارِ وَ الاسماع وَ الافئِدَةِ، يُذَكِّرُونَ بِاَيّامِ اللّهِ، وَ يُخَوِّفُونَ مَقامَهُ، بِمَنزِلَةِ الاَدِلَّةِ فِى الفَلَواتِ، مَن اَخَذَ القَصدَ حَمِدُوا اِلَيهِ طَريقَهُ، وَ بَشَّرُوهُ بِالنَّجاةِ. وَ مَنْ اَخَذَ يَميناً وَ شِمالاً ذَمُّوا اِلَيهِ الطَّريقَ، وَ حَذَّرُوهُ مِنَ الهَلَكَةِ، وَ كانُوا كَذلِكَ مَصابيحَ تِلكَ الظُّلُماتِ، وَ اَدِلَّةَ تِلكَ الشُّبُهاتِ. وَ اِنَّ لِلذِّكرِ لاَهلاً اَخَذُوهُ مِنَ الدُّنيا بَدَلاً، فَلَم تَشغَلهُم تِجارَةٌ وَ لا بَيعٌ عَنهُ، يَقطَعُونَ بِهِ اَيّام الحَياةِ، وَ يَهتِفُونَ بِالزَّواجِرِ عَن مَحارِمِ اللّهِ فى اَسماع الغافِلينَ، وَ يَأمُرُونَ بِالقِسطِ وَ يَأتَمِرُونَ بِهِ وَ يَنهَونَ عَنِ المُنكَرِ وَ يَتَناهَونَ عَنهُ، فَكَاَنَّما قَطَعُوا الدُّنيا اِلَى»

 

خداوندِ پاك، ياد خود را صيقل دل‏ها قرارداد، كه گوش در پرتو آن پس از سنگينى مى‏شنود و چشم دل‏ها بعد از نابينايى مى‏بيند و دل‏ها از پى عناد با حق رام مى‏شود؛ و خداى را ـ كه نعمت‏هايش ارجمند است ـ پيوسته در هر قطعه‏اى از زمان پس از قطعه‏ی ديگر و در روزگارهاى خالى از پيامبران بندگانى دارد كه در عرصه‏گاه فكرشان با آنان راز مى‏گويد و در ذات عقولشان با آنان گفت‏وگو دارد، اينان به نور بيدارى در ديده‏ها، گوش‏ها و دل‏ها چراغ هدايت برافروختند، مردم را به ياد ايّام اللّه مى‏اندازند و از مقام حق بيم مى‏دهند، اين بزرگواران همچون راهنمايان در بيابان‏ها هستند كه هر كه جانب راه راست گيرد راهش را بر او مدح و ثنا گويند و به نجات مژده‏اش دهند و هر كه در راست و چپ افتد طريقش را در نظرش نكوهش نمايند و او را از هلاكت بترسانند، اينان با اين ويژگي‏ها چراغ‏هاى آن تاريكى‏ها و راهنمايان نجات‌بخش از آن اشتباهات هستند. براى ياد خدا اهلى است كه آن ياد را به‌جای دنيا انتخاب كرده‏اند، هیچ تجارت و دادوستدی آنان را از ذكر حقّ غافل نمى‏كند، روزگار خود را با ياد خدا به سر مى‏برند و با بيابان‏هاى بازدارنده از محرمات الهى به گوش غافلان بانگ مى‏زنند، به عدالت فرمان مى‏دهند و خود عامل به آن‌اند، از زشتى نهى مى‏كنند و خود از آن بازمی‌ایستند، گويى رابطه‏ی خود را با دنيا بريده

ذکر مردان بزرگ

حضرت، ذکری را که مردان بزرگ اهل آن هستند، بدین صورت توصیف می‏فرماید:

خداوند ذکر و یاد خودش و نماز را وسیله‏ای برای صاف و پاک شدن و جلای قلب قرار داده است و ما را مأمور به اهل ذکر بودن نموده است؛ تا وقتی که قلب ما در دنیا، از خدا بریده در ظلمات و تاریکی‏ها است؛ البته ممکن است خود ما هم ندانیم؛ مانند مریضی که خودش نمی‏داند، مریض است.

ترک ذکر خداوند، مرضی مهلک

ممکن است سؤال شود، چطور نمی‏فهمیم، درحالی‌که اگر اهل ذکر باشیم، قلب صاف، پاک و نورانی داریم و اگر نباشیم در ظلمت هستیم؛ برادران و خواهران! اینکه ندانیم و نفهمیم در ظلمات هستیم، این مرضی است بدتر از ترک ذکر خداوند که ناشی از همان ترک ذکر است و ما نباید احساس آرامش کنیم.

گفتن این جملات که مازندگیخودرامی‏چرخانیم؛درسداریم؛مغازهداریمولی قرآنونماز جماعتویادخدانداریموهیچ طوریهمنمی‏شود،اینخودشمرضاست؛ بزرگ‏ترینمرضجهل بهدرتاریکیبودناستکههمدردنیااثرشدیدهومعلوم می‏شود و هم اثر عمده‏اش در آخرت معلوم می‏شود. انسان وقتی از مریضی خود اطلاع داشته باشد، دنبال معالجه می‏رود؛ ولی اگر مثلاً سرطانی بود، ولی اطلاع نداشت، سرطان تمام وجود او را می‏گیرد و هر روز رو به مرگ می‏رود؛ بنابراین عدم اطلاع خیلی بدتر از اصل مریضی است.

ذکر خداوند، باعث روشنایی قلب

خداوند ذکر را باعث روشنایی قلب قرار داده است؛ بنابراین اگر کسی اهل ذکر خداوند نباشد، ناشنوا و نابینا است و اگر اهلش باشد، چشم‏هایش، نافذ و بینا و گوش‏هایش، شنوا می‏شود؛ البته به این معنا نیست که اگر کسی ناسزا بگوید، نشنویم یا اگر مشکلی واقع شد، نبینیم؛ خیر چشم و گوش ما مظاهر دنیا را می‏بیند و می‏شنود، اما نسبت به مسائل بالاتری که برای سعادت خودمان مفید است، گوش‏هایمان، کر و چشم‏هایمان کور هستند.

ذکر خداوند، باعث شنوایی گوش و بینایی چشم

 

نسبت به سلامت روحی و روانی خود واقعاً عقب‌افتاده هستیم؛ مانند یک بچه‏ی عقب‌افتاده که کور یا کر است؛ بنابراین اگر اهل یاد خداوند در این دنیا نباشیم، خیلی مسائل مانند الطاف و نعمات معنوی الهی را نمی‏بینیم و خیلی آواهای روح‏بخش الهی را نمی‏شنویم «صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ»[4]، این وضع کسی است که اهل نماز و یاد خدا و مظاهر ذکر و یاد خداوند نباشد؛ اما اگر کسی اهل یاد خداوند باشد،

تفسیر فراز ابتدایی خطبه «جَعَلَ الذِّكرَ ... بَعدَ العَشوَة»

حضرت در خطبه می‏فرمایند:

«جَعَلَ الذِّكرَ جِلاءً لِلقُلُوبِ، تَسمَعُ بِهِ بَعدَ الوَقرَةِ، وَ تُبصِرُ بِهِ بَعدَ العَشوَةِ»؛ «خداوندِ پاك، ياد خود را صيقل دل‏ها قرارداد، كه گوش در پرتو آن پس از سنگينى مى‏شنود و چشم دل‏ها بعد از نابينايى مى‏بيند.»

واقعاً هم همین‌طور است و اگر عوض شویم، کمی اهل یاد خدا، تهذیب نفس و امورات معنوی شویم، احساس می‏کنیم، چیزهای جدیدی می‏شنویم و گویا عالَم ما عوض می‏شود و از تاریکی و ظلمت وارد نور می‏شویم؛ اگر این احساس به وجود آمد باید قدرش را دانست؛ بنابراین یاد خداوند ما را نسبت به امور فوق مادی، بینا و شنوا می‏کند، چرا که نسبت به امور مادی و دنیوی، بینایی و شنوایی داریم.

تفسیر فراز «وَ تَنقادُ بِهِ بَعدَ المُعانَدَةِ»

بعد از اینکه با یاد خدا و مظاهر یاد خدا، دشمنی داشتی و قهر بودی، با یاد خدا صلح می‏کنی و منقاد دستورات الهی می‏شوی.

اثرات یاد خداوند در خطبه‏ی حضرت

حضرت می‏فرماید: یاد خدا

1.      گوش‏ها را شنوا می‌کند؛

2.      چشم‏ها را بینا کرده؛

3.      انقیاد به خدا ایجاد می‏نماید؛

4.      به قلب‏هایتان جلا می‏دهد.

اینچهارخصوصیت، اگر یاد خدا باشد، وجود دارند و اگر یاد خدا نباشد، قلب‏ها بسته، گوش‏ها کر، چشم‏ها کور و عاصی به خداوند خواهند بود.

تفسیر فراز «وَ ما بَرِحَ لِلّهِ ... فى ذاتِ عُقُولِهِم»

«وَ ما بَرِحَ لِلّهِ ـ عَزَّت آلاؤُهُ ـ فِى البُرهَةِ بَعدَ البُرهَةِ وَ فى اَزمانِ الفَتَراتِ عِبادٌ ناجاهُم فى فِكرِهِم، وَ كَلَّمَهُم فى ذاتِ عُقُولِهِم»، «و خداى را ـ كه نعمت‏هايش ارجمند است ـ پيوسته در هر قطعه‏اى از زمان پس از قطعه‏ی ديگر و در روزگارهاى خالى از پيامبران بندگانى است كه در عرصه‏گاه فكرشان با آنان راز مى‏گويد و در ذات عقولشان با آنان گفت‏وگو دارد.»

حضرت با این فراز و فرمایش، به همه آرامش می‏دهند و می‏فرمایند: برای خداوند همیشه و در همه‏ی زمان‏ها، عده‏ای منجی، هادی و اهل ذکر هستند و زمین هیچ زمانی، خالی از انسان‏های برجسته‏ی اهل ذکر خداوند نمی‏شود و همواره در زمانی پس از زمانی و حتی در دوره‏های فترتی که حقّ، حاکمیت ندارد و مظلوم و ضعیف است، خداوند کسانی را دارد که ستون‏های اصلی دین و محورهای هدایت مردم هستند، خداوند با آنان و عقل و اندیشه‏ی آنها سخن و نجوا می‏نماید و مسیر رستگاری و هدایت را در ذهن و عقل آنان قرار می‏دهد؛ این چیزی است که ما نمی‏فهمیم. البته اگر اهل ارتباط با خدا باشیم، راه هدایت و رستگاری و الطافش را به روی ما می‏گشاید.

تفسیر فراز «فَاستَصبَحُوا ... وَ الاَفئِدَةِ»

«فَاستَصبَحُوا بِنُورِ يَقَظَة فِى الاَبصارِ وَ الاَسماعِ وَ الاَفئِدَةِ»، «اينان به نور بيدارى در دیده‌ها و گوش‌ها و دل‌ها چراغ هدايت برافروختند.»

انسان‏های برجسته‏ای که خداوند با آنان سخن می‏گوید، با نوری از بیداری و هوشیاری در چشم، گوش و قلب زندگی می‏کنند و با آن نور، راه درست را می‏یابند؛ نوری که در قیامت دور انسان مؤمن را می‏گیرد و او را نجات می‏دهد، همین نوری است که از یاد، ذکر، ارتباط و توجه به خداوند و حضور در شعائر الهی ایجادشده است.

لازم نیست، انسان‏های برجسته،

1.      دردنیاهمبرجستهباشند؛

2.      مال و مکنت فراوانی داشته باشند؛

3.      اهل علم هم باشند؛

خداوندهمیشهبینمردم،انسان‏هایبرجسته‏یاهلعبادت، با نوربیداریوهوشیاریدرقلب، گوشوچشمکه باآنانصحبتمی‏کند، دارد.

تفسیر فراز «يُذَكِّرُونَ بِاَيّامِ اللّهِ ... حَمِدُوا اِلَيهِ طَريقَهُ»

«يُذَكِّرُونَ بِاَيّامِ اللّهِ، وَ يُخَوِّفُونَ مَقامَهُ، بِمَنزِلَةِ الاَدِلَّةِ فِى الفَلَواتِ، مَن اَخَذَ القَصدَ حَمِدُوا اِلَيهِ طَريقَهُ»، «مردم را به ياد ايّام اللّه مى‏اندازند و از مقام حق بيم مى‏دهند، اين بزرگواران همچون راهنمايان در بيابان‏ها هستند كه هر كه جانب راه راست گيرد راهش را بر او مدح و ثنا گويند.»

کار این مردان خدا در محیط خانه و جامعه این است که مردم را به یاد ایام‌الله می‏اندازند و از مقام منیع الهی می‏ترسانند؛ در خود ایام‌الله بحث است.

ای مردم، این انسان‏های خوب که اهل یاد خدا و اقامه‏ی ذکر الله هستند و به خدا هم نزدیک‏اند را پیدا کنید.

فلوات

بیابان‏های بی‌نام، نشان و آثاری که یک سری علائم مخصوص در آنها وجود دارد که فقط انسان‏های آشنا و راه‏بلد آن علائم را می‏شناختند و به این انسان‏ها هم دلیل می‏گفتند؛ در قدیم، وقتی قافله‏ها حرکت می‏کردند و خودشان نمی‏توانستند راه را در این بیابان‏ها پیدا کنند در هر قافله‏ای یک دلیل بوده که می‏دانسته برای رسیدن به مقصد چه علائمی را باید پیدا کند.

حضرت می‏فرماید: اهل ذکر، ادله‏ی در فلوات هستند؛ بنابراین برای رسیدن به خداوند و گمراه نشدن، احتیاج به دلیل است.

«قطع این مرحله بی همرهی خضر مکن                   ظلمات است بترس از خطر گمراهی»[5]

تفسیر فراز «وَبَشَّرُوهُ بِالنَّجاةِ»

انسان‏های برجسته‏ی راه خدا، وقتی ببینند کسی در راه درست است، او را تشویق می‏کنند و بشارت به نجات می‏دهند.

تفسیر فراز «وَمَنْ اَخَذَ يَميناً وَ شِمالاً ذَمُّوا اِلَيهِ الطَّريقَ»

انسان‏هایی که راهی به جز راه خدا و ولایت می‏روند، جلوی آنان مثل سدّ می‏ایستند تا جلوی انحرافات در جامعه را بگیرند؛ اینان اهل ذکرند.

خدایا تو را به مقام ولایت عظمی و امیرالمؤمنینعلیه‏السلام قسم می‏دهیم که ما را از به‏پادارندگان نماز، یاد و ذکر خودت قرار ده.

سوره‏ی پایانی خطبه‏ی اول

«بسم الله الرحمن الرحیم، وَالْعَصْرِ ﴿١﴾إِنَّ الْإِنْسَانَلَفِي خُسْرٍ ﴿٢﴾إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ﴿٣﴾»[6]، «به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی، سوگند به روزگار! (1) که بی تردید انسان غَرقِ در خُسرانِ بزرگ و سنگینی است. (2) مگر آنان که مؤمن‌اند و کارهای شایسته انجام داده‏اند و یکدیگر را به حقّ سفارش داشتند و به شکیبایی [در برابر حوادث، انجام عبادات و ترک گناهان] توصیه کرده‏اند. (3)»

خطبه دوم

اعوذ بالله السمیع العلیم من الشیطان الرجیم، بسم الله الرحمن الرحیم،نحمده علی ما کان و نستعینه من امرنا علی ما یکون و نؤمن به و نتوکل علیه و نستغفره و نستهدیه و نعوذ به من شرور انفسنا و سیئات اعمالنا و نصلی و نسلم علی سیدنا و نبینا العبد المؤید و الرسول المسدد المصطفی الأمجد ابی‌القاسم محمد (ص) و علی امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب و علی صدیقة الطاهرة فاطمة الزهراء و علی الحسن و الحسین سیدی شباب اهل الجنة و علی ائمة المسلمین علی بن الحسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن علی و الخلف القائم المنتظر (عج)، حججک علی عبادک و أمنائک فی بلادک، ساسة العباد و ارکان البلاد و ابواب الایمان و امناء الرحمان و سلالة النبیین و صفوة المرسلین و عترة خیرة رب العالمین صلواتک علیهم اجمعین.

اعوذ باللّه السمیع العلیم من الشیطان الرجیم بسم اللّه الرحمن الرحیم«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ»[7]عِبادَالله اُوصیَکُم وَ نَفسیِ بِتَقوَی اللّه وَ مُلازِمَة اَمرِه وَ مُجانِبَة نَهیِه وَ تَجَهَّزوا رَحِمَکم اللّه، فَقَد نُودِیَ فیکُم بِالرَّحیل وَ تَزَوَّدوا فَإِنَّ خَیرَ الزّاد التقوی.

توصیه به تقوا

بار دیگر همه‏ی شما برادران و خواهرانِ نمازگزار و خودم را در جایگاه بندگی و نماز و در روزِ متعلّقِ به حضرت صاحب الزمانعج، به پارسائی و احتراز از گناه، یاد مرگ، عالم پس از مرگ، ذکر خداوند در همه‏ی حالات و یاد حضرت بقیۀ الله الأعظمارواحناله‏الفدا سفارش و دعوت می‌کنم؛ امیدواریم که خداوند همه‏ی ما را از مخلصان و مقرّبانِ بارگاه خودش و عاشقان ولایت اهل بیتعلیهم‏السلام و منتظران حضرت بقیۀ الله الأعظمارواحناله‏الفدا قرار بدهد.

دیدار حسنی مبارک با بیل کلینتون

یکی از حلقات فعالیت‏های تبلیغاتی استکبار و آمریکا علیه انقلاب اسلامی ایران، دیدار حسنی مبارک رئیس‌جمهور با بیل کلینتون رئیس‌جمهور آمریکا در آمریکاست. رئیس‌جمهور مصر که انواع مشکلات را در کشور خودش دارد در مصاحبه‏ی پایانی ملاقاتش، ایران را به‌عنوان کشور حامی تروریست معرفی کرد؛ البته مسئله‏ی مهمی نیست و مورد توقع و انتظار هم بود، ضمن اینکه برای مردم کشور ما هم حقیقت روشن است که چه کسانی با ظلم و ترور کار خود را می‏چرخانند؛ اما این جالب است که حسنی مبارک با این همه مشکلات در کشور خودش در مورد ایران این‌گونه اظهارنظر نماید.

انحراف اذهان عمومی کشور مصر از مشکلات داخلی

نکته‏ی مهم این است که مصر و آمریکا علی‌رغم ظاهر، در کشورهایشان مشکلات بسیاری دارند و برای انحراف اذهان عمومی و حلّ مشکلات داخلی و خارجی خود سعی در پیدا کردن دشمن دارند.

وضع داخلی مصر

خیلی جالب است بدانید مصر که گاهی از اربابان خود هم جلو می‏افتد و کاسه‏ی داغ‏تر از آش می‏شود، چه مشکلاتی دارد و با تبلیغات می‏خواهد این مشکلات را پنهان نماید. مصر با همه‏ی امکاناتی که در داخل دارد از

1.      بیکاری بسیار وسیعی؛

2.      رقم بسیار بالای دیون خارجی؛

به‌شدت رنج می‏برد؛ درواقع مصر کشوری است که هم انبوه مشکلات و هم وابستگی به یک کشور دو سه میلیونی همسایه‏ی خودش به نام اسرائیل را که سراپا غرق در وابستگی، فحشاء، لجن‏زار و نوکری است را تحمل می‏نماید.

علت قیام جوانان مصر

جوانان مصر که قرآن در دست، در شهرهای خود قیام نموده‏اند، فهمیده‏اند نه دنیا دارند و نه آخرت؛ آخرت که هیچی و دنیای آنان هم که بیکاری، فحشاء، منکرات و قروض کمرشکن خارجی شده است؛ بنابراین قیام و سروصدا می‏کنند؛ این وضع داخلی مصر است.

وضع خارجی مصر

مصر از یک طرف می‏خواست مشکلاتش را از طریق دوستی با اسرائیل حلّ نماید ولی به خواست خدا سودان در آفریقا و هم مرز با مصر گرایش به اسلام پیدا نموده و با اینها مشکلات مرزی نیز پیدا نموده است و اسرائیل هم که علی‌الظاهر صلح نموده، باز هم دنبال نفوذ است؛ از طرف دیگر بعد از جنگ خلیج‌فارس، مصری‏ها خیلی دل‌بسته بودند که کشورهای خلیج‌فارس روی آنها حساب باز کنند؛ منتهی آن‌طور که می‏خواستند روی آنها توسط کشورهای خلیج‌فارس ارزش‌گذاری نشد.

با در نظر گرفتن مجموعه‏ی این نکات معلوم می‏شود علت اتهام زنی رئیس‌جمهور مصر به ایران چیست؛ و آن علت، انحراف اذهان عمومی کشور مصر از مشکلات خودشان به سوی ایران است.

وضع داخلی آمریکا

آمریکا هم به همین شکل و برخلاف ظاهر، با مشکلات سخت اقتصادی داخلی روبروست و کارشناسان هم معتقد به بیمار بودن اقتصاد آمریکا هستند و می‏گویند:«اقتصاد آمریکا انواع مشکلات اقتصادی را دارد.»

وضع خارجی آمریکا

در بعد خارجی هم آمریکا می‏خواست بعد از فروپاشی شوروی همه چیز را در دنیا در دست بگیرد، ولی این‌گونه نشد؛ با همین نیت، جنگ خلیج‌فارس و مقدمات فروپاشی شوروی را تهیه دیدند؛ ولی باز هم به اهداف خود نرسیدند؛ از طرفی هم می‏دانند انقلاب اسلامی ایران که به نام خدا و پیامبر اسلام در دنیا به وجود آمده است چیزی نیست که بتوان به‌سادگی با آن برخورد کرد؛ لذا طبیعی است که نسبت به انقلاب اسلامی ایران خوش‏بین نباشند و درحالی‌که وضع تروریست و اسرائیلِ وابسته به آنها، معلوم است، برای عقده‏گشایی علیه این انقلاب، سخنان گزاف و بیهوده‏ای را مطرح نمایند.

بیانیه‏ی شورای همکاری خلیج‌فارس در خصوص جزایر سه‏گانه‏ی ایرانی در خلیج‌فارس

بیانیه‏ی آخر شورای همکاری خلیج‌فارس، در خصوص جزایر سه‏گانه‏ی ایرانی در خلیج‌فارس که کشور امارات ادعاهایی را مطرح می‏نماید، از ادعای کشور امارات پشتیبانی کردند، البته عده‏ای از اعضای شورای همکاری فریب دشمنان را می‏خورند و عده‏ای هم واقعاً وابسته هستند و با ایران سرِ سازش ندارند؛ از طرفی هم دیدند ایران در جنگ عراق و کویت و بعد از آن، چقدر عاقلانه عمل نمود و واقعاً اهل درگیری نیست، علی‌رغم همه‏ی شیطنت‏ها و فشارهایی که اعراب در زمان جنگ ایران و عراق علیه ما وارد نمودند.

اخیراً در تحلیلی از یک مقام آمریکایی سؤال پرسیده شده است که آیا ایران یک خطر نظامی در منطقه است؟

در پاسخ می‏گوید:«خیر به نظر من ایران واقعاً داعیه‏ی کشورگشایی ندارد.»

علت تکرار ادعای واهی امارات

برخورد حسنه و اخلاق خوب اسلامی که کشور بزرگ ایران در جنگ خلیج‌فارس در سطح بسیار بالایی از خود نشان داد درحالی‌که آنان چنین انتظاری نداشتند، باعث شد دشمنان بفهمند که ممکن است ایران، با این اخلاق، دشمنانش را جذب نماید و به جان آنها بیفتند؛ بنابراین در جلسه‏ی اخیر خود ادعای واهی امارت در خصوص سه جزیره‏ی ایرانی را تأیید و دوباره هم تکرار نمودند.

البته هم مردم و هم مسئولین ما

1.      هوشیارند؛

2.      متانت دارند؛

3.      از کوره در نمی‌روند؛

4.      جلوی تخلفات موجود را می‏گیرند؛

5.      به وظیفه‏ی الهی خود متعهدند؛

به فضل الهی در صورت رعایت این مسائل، هیچ مشکلی این نظام مقدس را تهدید نخواهد کرد.

همبستگی با مسلمانان قره‏باغ و محکومیت حمله‏ی ارمنستان به این منطقه

به‌عنوان همبستگی با مسلمانان منطقه‏ی قره‏باغ و کشور آذربایجان باید حمله‏ی اخیر کشور ارمنستان به این منطقه را محکوم نماییم. البته حاکمان کشور آذربایجان (کمونیست‌های سابق) اگر گرایش به اسلام پیدا می‏نمودند، این مشکلات را نداشتند؛ ملت بزرگ ایران هم هشت سال جنگ تحمیلی را زیر سایه‏ی اسلام تحمل نمود، ولی وقتی وابستگی و بقایای کمونیست سابق وجود داشته باشد مشخص است نمی‏توان جلوی مهاجم را گرفت. البته عمل کشور ارمنستان خیلی وقیحانه است و به غلط و اشتباه به یک منطقه از سرزمین‏های اسلامی حملات سختی را شروع نمودند که از همین‌جا با مسلمانان آن منطقه ابراز همدردی می‌نماییم.

در گزارش‏ها می‏آید که ارمنستان از طرف نیروهای روسیه مورد پشتیبانی است و همان جنایاتی که سال‏ها کمونیست‌ها در شوروی و مسکو انجام می‏دادند، امروز هم در حال انجام است؛ دنیای اسلام باید روی این مسئله حساب باز کند و ارمنستان هم باید بداند که روسیه و ترکیه ضد الهی و حاکمان ضد خدا، هیچ‌وقت به کمک آنان نخواهند آمد.

وضعی که روسیه

1.      در تاجیکستان و پشتیبانی از کمونیست‏های سابق؛

2.      در ارمنستان و پشتیبانی از غیرمسلمانان در برابر مسلمانان؛

3.       در آذربایجان و توطئه علیه قره‏باغ؛

انجام می‏دهد، همه نشان این است که روسیه همان شوروی سابق است و فقط برای اینکه همان اغراض پلید سابق را پیگیری نماید، خودش را مقداری جمع‌وجور نموده است.

دعای پایانی

اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا تَوْفِيقَ الطَّاعَةِ وَ بُعْدَ الْمَعْصِيَةِ وَ صِدْقَ النِّيَّةِاَللّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنينَ و َالْمُؤْمِناتِ و َالْمُسْلِمينَ وَ الْمُسْلِماتِ الْاَحْيآءِ مِنْهُمْ وَالْاَمْواتِ

خدایا گام‌های ما را در راه خودت استوار بدار.

ما را از بندگان مطیع خودت قرار بده.

این ملت و امت اسلام را رستگار و پیروز فرما.

خطرات را از نسلِ جوان، جامعه و امت اسلام دور فرما.

سلام‌های خالصانه‏ی ما را به محضر حضرت بقیۀ الله الاعظمعج ابلاغ فرما.

ارواح طیبه‏ی شهداء و روح مطهر امام را با اولیای خودت محشور فرما.

جانبازان، مریضان و مریضانِ مورد نظر را شفا عنایت فرما.

بر فرجِ حضرت بقیۀ الله تعجیل فرما.

خدمت گذاران به نظام و مقام معظم رهبری را در پناه خودت محافظت فرما.

سوره‏ی پایان خطبه‏ی دوم

«بسم الله الرحمن الرحیم، قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿٢﴾لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ﴿٣﴾وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ ﴿٤﴾»[8]

 

 

 

 


[1]. اعراف(7): 43.

[2]. آل‌عمران (3): 102.

[3]. «در آن [خانه‏ها] همواره صبح و شام او را [به پاک بودن از هر عیب و نقصی] می‏ستایند (36) انسان‏هایی [شایسته] که تجارت و دادوستد از یاد خدا بازشان نمی‌دارد.» سوره نور (24)، آیه 36 و 37.

[4]. «[از شنیدن حقایق]، کر و [از گفتن واقعیات و پرسش از مسائل حق]، لال و [از دیدن آثار توحید و آیات الهی] کورند.»، بقره (2): 171.

[5]. دیوان حافظ، غزل شماره 488.

[6]. عصر (103): کل سوره.

[7]. آل‌عمران (3): 102.

[8]. اخلاص (112): کل سوره.